Litclub.ge

ბოლო შეხვედრის ოდა (მთარგმნელი კოპალიანი ანი)
უსასო იყო გულის ფართხალი, 
თუმცა მუხლები არ მომეკვეთა, 
უცებ მარცხენა ხელის თათმანი 
ვნახე: მარჯვენა ხელზე მეკეთა. .

მივხვდი, რომ წყებას საფეხურების 
ვეღარ ავივლი, ისე დაგრძელდა. 
და შემოდგომის ნაზმა ხურვებამ 
ჩურჩულით მთხოვა: აღვსრულდეთ ერთად, 

განწირული ვარ! სიცრუედ მექცა 
იღბალი ჩემი, ბრუნდი და მრუდე. 
და მე მივუგე: ,,ძვირფასო, მეც ვარ 
გაწბილებული. ერთად აღვსრულდეთ!” 

ეს არის ბოლო შეხვედრის ოდა. 
ჩაძინებულ სახლს შევავლე თვალი: 
საძინებელში ბჟუტავდა ოდენ 
სანთლების ჭროღა, გულგრილი ალი.