Litclub.ge

უარი
(ხმელი ლექსებიდან)

თარიღები დავიწყებულია


ნუ დავარქმევთ სახელებს,
ჯერ თავადვე მოგვიწევს დაჯერება, 
რომ ის არსებობს 
და მერე _სხვები დავაჯეროთ. 


სამყაროს უკანა ეზოში უნდა ვითამაშოთ, 
რადგან აქ _ სიმშვიდეც და ხმაურიც, 
კუთვნილებით ნაცვალსახელებზე ნაწილდება: 
ჩემი, 
შენი, 
მისი. 


აქ _ ისე კვდებიან, სიხარული გაზრდას ვერ ასწრებს, 
ხოლო ღიმილი მხოლოდ ტუჩების სავარჯიშოა. 

აქ _ დრო მაჯაზე არ მაგრდება, 
ხელსაქმედ გვაქვს მისი შევსება 
და ისიც კუთვნილებით ნაცვალსახელებზე ნაწილდება: 
ჩვენი, 
თქვენი, 
მათი. 

აქ _ არსად ვიწროვდება, რომ გაწყდეს. 
მხოლოდ სიჩქარეა, საგზაო ნიშნები _გაუქმებული 
და გაჩერება 
”თავის გადარჩენა” _ 
გამოტოვებული.

აქ ერთხელ უნდა გაბედო და 
უთხრა ღმერთს უარი.