XXX ლიპო ლიპარტელიანი
პოეზია
09,09,2013
526/2

მზე ზანტად იკეცავს კალთას,
სიბნელეს შეერწყა მტვერი,
არაფერს არ ვითხოვ, გარდა
იმისა, ჩამკიდო ხელი...

ნიავი აფხიზლებს სკვერში,
ბიუსტზე, მთვლემარე მტრედებს,
შენს თითებს მოვიმწყვდევ ხელში
და ერთად ვეძებოთ ბედი...

ნეკერჩხალს ფოთოლი მოსწყდა,
მიწაზე დაეშვა უხმოდ,
წვიმამ ყვავილები მორწყა,
გვეძახდა ცა,ისე ქუხდა...

ახლა გვირილას ჰგავს მთვარე,
მოდი ჩამოვწყვიტოთ ციდან,
შენ ფრთებს დააცლი და თვალე..
მე კი ფრთების შეხმა მინდა...

წამო ,წამომყევი ცისკენ,
მიწად რომ არ ვიქცეთ ბოლოს,
მზე ხვალ კვლავ ჩაყვინთავს ზღვისკენ,
მაღლა ჩვენ დავრჩებით მხოლოდ.

წამო,წამომყევი ცისკენ!



  • კომენტარის დატოვება შეუძლიათ მხოლოდ დარეგისტრირებულ მომხმარებლებს!
    
  • 1
  • მარი ბეროძე
  • 11,09,2013 11:52
  • მომწონს აქ!