რობაქიძე გრიგოლ
გაზიარება

ვეფხვობის თვე 

ყივჩაღეთ იყო....
ქალი მოვიტაცე.
ცხენზე შემოვიგდე, 
დედალი ავაზა.
ტანი დაყურსული 
გავშხვართე უნაგირზე,
თეთრი თეძოების 
ვიხილე გახელება.
ხტოდნენ ატეხილი, 
ავხორცი მუხლები.
და თვითონ ნადირი გავხდი, 
მე ნადირი.
კოცნა-კბენა იყო, 
ალერსი-დანა,
მუცელი გაზნექილი
პირით გადავღადრე,
და მარჯვენა ნაპირიდან,
ქალი გაფატრული
ვესროლე მდინარეს.
სიგიჟის წვეთი
ცხენს მოხვდა საფეთქელში,
ცეცხლი წაეკიდა 
უნალო ფლოქვებში
და თითქო დაკოდილი 
გავარდა ჭენებით.
მე სისხლის ყივილი,
მოღუშულ სივრცეებს,
მათრახათ გადავკარი!... 
ეს იყო ყივჩაღეთ,
ვეფხობის თვეში.

??????