ტაბიძე გალაკტიონ
გაზიარება

* * * აი, ფანჯარა იმ სახლის... 

აი, ფანჯარა იმ სახლის,
დაუვიწყარი ფანჯარა -
რომელთა დღეთა სიახლის
ჩემს გულში არა დარჩა-რა.

სამუდმოდ ამიერიდან
დახურულია ის კარი,
საიდან მფენდა ნათელსა,
ამომავალი ცისკარი.

გზებს მარტოობა ჰფენია,
ზღვას ხმაურობა დაღლია,
წინად სასახლე მეგონა -
თურმე უბრალო დახლია.

1930

??????