უილიამ შექსპირი - სონეტი V (საბოლოო ვერსია) ოთარ ცისკაძე
თარგმანი
05,10,2013
3846/3

ის საათები, რომ ჩამოქნის ნატიფი შრომით
სახეს, რომელიც მიიჩნევა სიტურფის ხატად,
როგორც ტირანი თვის ნაბოძვარს წაართმევს წყრომით
მას, ვინც მშვენებით ყველა სულდგმულს გარდაემატა.

რადგან ზაფხული დროს თავისი მოუსვენრობით
ზამთრისკენ მიჰყავს და უქადის განადგურებას,
ჟამი უდგება ხეების წვენს ყინვით შეპყრობის
და სილამაზე თეთრ სუდარით დაიბურება.

თუ არ შემორჩა ცხელ ზაფხულის გამონაწური
შუშის კედლებში გამოკეტილ თხიერ პატიმრად,
ვერ გაგვახსენებს ყვავილებსაც სითხე საპკური,
მათი მშვენება გვეგონება ვნახეთო სიზმრად.

მჭკნარი ყვავილი ზამთრის სუსხსაც არ ეპუება,
თუ გარეგნობაგამოცვლილი ხალხს ეპკურება.


23 სექტემბერი, 2013 წ.




William Shakespeare - Sonnet V


Those hours, that with gentle work did frame
The lovely gaze where every eye doth dwell,
Will play the tyrants to the very same
And that unfair which fairly doth excel:

For never-resting time leads summer on
To hideous winter and confounds him there;
Sap check'd with frost and lusty leaves quite gone,
Beauty o'ersnow'd and bareness every where:

Then, were not summer's distillation left,
A liquid prisoner pent in walls of glass,
Beauty's effect with beauty were bereft,
Nor it nor no remembrance what it was:

But flowers distill'd though they with winter meet,
Leese but their show; their substance still lives sweet.



  • კომენტარის დატოვება შეუძლიათ მხოლოდ დარეგისტრირებულ მომხმარებლებს!
    
    დიდი მადლობა, გაიხარეთ!
    დიდ საქმეს შეჭიდებიხართ.

    წარმატებები.
  • 1
  • ნინო ღლონტი
  • 05,10,2013 10:02
  • Good job :)